Cukrzyca to choroba metaboliczna, którą charakteryzuje zwiększone stężenie glukozy we krwi oraz oporność na insulinę. Przewlekle utrzymujące się zwiększone stężenie glukozy we krwi prowadzi do groźnych powikłań dotyczących m.in. układu krążenia, układu nerwowego, oczu, nerek itd. W dużej mierze można im jednak zapobiec lub opóźnić ich wystąpienie, jeśli choroba zostanie wcześnie rozpoznana i będzie skutecznie leczona.

Objawy cukrzycy to: zmęczenie, senność, utrata masy ciała, wzmożone pragnienie, oddawanie dużych ilości moczu, zakażenia skóry, dróg moczowych i narządów płciowych, zaburzenia widzenia.

Cukrzyca typu 1 pojawia się najczęściej u dzieci, młodzieży i osób młodych. Bezpośrednią przyczyną tej choroby jest zniszczenie komórek produkujących insulinę w trzustce (tzw. komórek beta) przez własny układ odpornościowy chorego, dlatego choroba ta należy do grupy schorzeń autoimmunologicznych. Od chwili rozpoznania choroby leczenie wymaga stałego podawania insuliny w postaci zastrzyków podskórnych kilka razy dziennie lub w stałym wlewie za pomocą pompy insulinowej.

Leczenie insuliną w cukrzycy typu 1 jest niezbędne do przeżycia chorych. W czasach przed odkryciem insuliny (prawie 90 lat temu) dziecko z nowo rozpoznaną cukrzycą typu 1 umierało zazwyczaj w pierwszym roku choroby.

Cukrzyca typu 2 dotyczy około 90% populacji osób z cukrzycą. Czynnikiem powodującym rozwój tego typu cukrzycy jest otyłość, a wzrost zachorowań jest związany z rozwojem cywilizacyjnym, w tym z prowadzeniem niezdrowego trybu życia. Główne czynniki ryzyka to: wiek powyżej 45 lat, otyłość lub nadwaga (BMI < 25 kg/m2), cukrzyca w rodzinie, brak aktywności fizycznej, niezdrowa dieta.

 

Cukrzyca typ 1 i 2 – różnice:

Cukrzyca typu 1:

  • Organizm nie jest w stanie wytwarzać insuliny, której potrzebuje.
  • Zachorowalność stale rośnie.
  • Zwykle rozpoznawana u dzieci i młodzieży.
  • Przyczyny nie są znane, ale wiadomo, że choroba występuje, kiedy układ odpornościowy zaatakuje komórki wytwarzające insulinę.
  • Objawy często występują w sposób nagły.
  • Koniecznie jest codzienne przyjmowanie insuliny.

 

Cukrzyca typu 2:

  • Organizm produkuje zbyt mało insuliny i/lub nie reaguje na nią odpowiednio.
  • Zachorowalność rośnie w tempie porównywalnym z epidemią.
  • Zdrowa dieta, regularna aktywność fizyczna, utrzymanie prawidłowej masy ciała i unikanie używania tytoniu mogą zapobiec wystąpieniu cukrzycy typu 2 lub je opóźnić.
  • Czynnikami ryzyka są wiek, cukrzyca typu 2 w rodzinie, otyłość, niska aktywność fizyczna, pochodzenie etniczne.
  • Objawy często występują stopniowo.
  • Leczenie polega na wprowadzeniu zdrowej diety oraz ćwiczeń, a także przyjmowaniu leków.