Stan przedcukrzycowy to stan charakteryzujący się zaburzeniami gospodarki węglowodanowej. Obejmuje dwa typy zaburzeń, u podłoża których leży podwyższony poziom glukozy we krwi. Jednym z zaburzeń jest nieprawidłowa glikemia na czczo (IFG), drugim – nieprawidłowa tolerancja glukozy (IGT). Oba te stany charakteryzują się nieprawidłowymi, podwyższonymi wartościami glukozy we krwi. Nieprawidłowa glikemia na czczo dotyczy zazwyczaj ludzi młodych i otyłych. Nieprawidłową tolerancję glukozy częściej rozpoznajemy w grupie osób starszych, szczuplejszych. Czasem stwierdzamy oba te stany (IFG oraz IGT) równocześnie u tej samej osoby.

Wystąpienie takiej nieprawidłowości świadczy o bardzo dużym ryzyku rozwoju cukrzycy. Stan przedcukrzycowy to jeden z najsilniejszych czynników ryzyka rozwoju cukrzycy!

W skali roku ryzyko rozwoju cukrzycy u osoby z rozpoznaną nieprawidłową glikemią na czczo wzrasta 5-krotnie. U osoby z nieprawidłową tolerancją glukozy – 6-krotnie. Jeżeli u osoby występują jednocześnie oba zaburzenia gospodarki węglowodanowej, ryzyko rozwoju cukrzycy w skali roku wzrasta aż 12–krotnie!

Prawdopodobnie liczba osób w stanie przedcukrzycowym przewyższa 2-3 krotnie liczbę chorych na cukrzycę. To oznacza, że liczba osób w Polsce, u których można obecnie rozpoznać stan przedcukrzycowy sięga blisko 2 mln.

Konsekwencje powikłań występujących w stanie przedcukrzycowym nie różnią się od tych stwierdzanych w cukrzycy.